One page website laten maken: wanneer het genoeg is en wat het kost

Een one page website is een site waarvan alle inhoud op één scrollende pagina staat, met een menu dat naar secties springt in plaats van naar andere pagina's. Het is geen halve website, maar een bewuste keuze die bij een smal aanbod uitstekend werkt en bij een breed aanbod meteen tegen grenzen loopt.

De meeste gidsen hierover verkopen een bouwpakket. Deze legt uit wanneer één pagina de juiste vorm is, wat het kost, en waar de grens ligt, want die grens is scherper dan verkopers toegeven en heeft alles met vindbaarheid te maken.

De prijzen en voorbeelden gelden voor de Nederlandse markt. De redenering werkt daarbuiten net zo goed.

Een one page website zet alles op één pagina: wie je bent, wat je doet, wat het kost, wat anderen ervan vinden en hoe men contact opneemt. Het menu bovenaan scrollt naar secties in plaats van pagina's te laden, waardoor de bezoeker nooit een nieuwe pagina hoeft af te wachten.

Wat het niet is: een goedkopere versie van een echte site. De inhoud die je nodig hebt verandert niet doordat je hem op één pagina zet, en het schrijfwerk blijft hetzelfde. Wat verdwijnt is de navigatiestructuur, en dat is precies het onderdeel dat vindbaarheid mogelijk maakt.

Het is ook niet hetzelfde als een landingspagina. Een landingspagina dient één campagne en één actie, staat vaak los van de hoofdsite en wordt getest en weggegooid. Een one page website is de hele online aanwezigheid van een bedrijf, en die blijft jaren staan.

Eén pagina volstaat wanneer je één ding verkoopt aan één soort klant, en dat is vaker het geval dan bureaus toegeven. Een fysiotherapeut met één praktijk, een fotograaf, een adviseur met één dienst, een evenement, een net gelanceerd product: in al die gevallen zou een site van zes pagina's dezelfde tekst over meer bladzijden uitsmeren zonder iets toe te voegen.

Het houdt op zodra je een tweede echt onderwerp krijgt. Twee diensten die verschillende klanten aantrekken, twee vestigingen, of een product dat in twee markten anders wordt uitgelegd: dan concurreren die onderwerpen op één pagina met elkaar, en de bezoeker die voor het tweede kwam scrollt langs het eerste heen.

De praktische grens ligt bij ongeveer duizend woorden zinvolle inhoud. Daarboven wordt scrollen werk, gaat het springmenu onbetrouwbaar aanvoelen op mobiel, en verlies je de bezoeker in het midden. Wie meer te zeggen heeft, heeft pagina's nodig.

De volgorde van secties doet meer voor de conversie dan de vormgeving, omdat de bezoeker lineair leest en niet kan kiezen waar hij begint. Zes secties dekken vrijwel elk geval.

• De kop. Wat je doet, voor wie, en in welke plaats. Niet je slogan.
• Het aanbod. Wat de klant krijgt, in gewone woorden en niet in vakjargon.
• Bewijs. Werk, cijfers of namen. Bij dienstverlening telt nabijheid zwaarder dan volume.
• Prijs of prijsindicatie. De sectie die het vaakst wordt weggelaten en het eerst wordt gezocht.
• Over jou. Een echte foto en een naam; bij een eenpitter is dit vaak de beslissende sectie.
• Contact. Telefoon, formulier met reactietermijn, adres en KvK-nummer.

Zet de contactroute niet alleen onderaan. Op een lange pagina hoort een knop mee te scrollen of na elke tweede sectie terug te komen, want de bezoeker beslist zelden precies op het einde.

Een one page website laten maken kost minder dan een gewone site, maar het scheelt minder dan de meeste ondernemers verwachten. Volgens onze gepubliceerde prijzen begint een enkele pagina bij € 1.500, en dat is inclusief opzet, ontwerp, bouw, formulier en oplevering.

Wat de prijs beweegt is niet het aantal pagina's maar drie andere dingen. Wie de teksten schrijft, want dat is bij een one pager net zoveel werk als bij een kleine site. Of er eigen foto's zijn of dat er een fotosessie bij komt. En of er iets moet worden gekoppeld: een agenda, een betaling, een nieuwsbriefsysteem.

Een bouwpakket met een sjabloon kost maandelijks tussen € 10 en € 30 en staat binnen dagen live. Dat is een reële optie als je zelf schrijft en met de vormgeving van het sjabloon kunt leven. Het wordt duur op het moment dat je iets wilt wat het pakket niet heeft voorzien.

Reken jaarlijks op hosting, updates en tekstwijzigingen; op deze schaal is dat een paar honderd euro. Bedragen exclusief 21 % btw.

De keuze tussen één pagina en een kleine site draait om één vraag: op hoeveel verschillende dingen wil je gevonden worden? Bij één ding is één pagina genoeg. Bij drie dingen heb je drie pagina's nodig, want één pagina kan maar op één onderwerp goed scoren.

Een tweede vraag helpt bij twijfel: hoe vaak verandert de inhoud? Een one pager waar elk kwartaal iets bij komt wordt binnen een jaar onleesbaar, omdat toevoegen betekent dat je iets tussen bestaande secties propt in plaats van een pagina aan te maken.

Er bestaat een tussenvorm die vaak wordt vergeten: een one page site met twee of drie echte extra pagina's ernaast. De hoofdpagina doet het verhaal, en losse pagina's dekken de onderwerpen die apart gevonden moeten worden. Dat kost weinig extra en haalt het grootste nadeel weg.

Vindbaarheid is het echte nadeel van één pagina, en het wordt in verkoopgesprekken zelden eerlijk benoemd. Een zoekmachine beoordeelt pagina's, niet secties. Eén pagina betekent dus één kandidaat voor alle zoekopdrachten die je zou willen winnen.

In de praktijk kies je daarmee onbewust je belangrijkste zoekopdracht en geef je de rest op. Voor een eenpitter met één dienst in één plaats is dat prima. Voor een bedrijf met drie diensten betekent het dat twee ervan onvindbaar blijven.

Volgens de documentatie van Google over gestructureerde data voor lokale ondernemingen helpt het volgende wel: geef de pagina een duidelijke titel en beschrijving gericht op die ene zoekopdracht, geef elke sectie een eigen kop in de opmaak, en zorg dat de pagina snel laadt, want een lange pagina met veel beeld is zwaar. Anker-URL's naar secties tellen niet als aparte pagina's, ook niet als het menu ernaar linkt.

Wie later toch gevonden wil worden op meer onderwerpen, voegt echte pagina's toe. Dat is de reden dat de tussenvorm uit het vorige hoofdstuk zo vaak de juiste keuze blijkt.

Een one page website staat binnen één tot twee weken live als jij op tijd aanlevert, en juist daar loopt het in de praktijk het vaakst spaak. De bouwer wacht op tekst, niet andersom.

De lijst is kort: de kop en de beschrijving van je aanbod in eigen woorden, twee of drie stukken bewijs, een prijsindicatie of de reden waarom die er niet is, een echte foto van jezelf of je team, de contactgegevens inclusief KvK-nummer, en een besluit over wat er met het formulier gebeurt.

Wat je niet hoeft aan te leveren: een ontwerp, een sitemap of een lijst met functies. Bij één pagina is de structuur al bepaald, en dat is precies de reden dat het sneller gaat.

Plan de livegang niet in dezelfde week als een campagne of een beurs. Als er iets misgaat aan het formulier merk je dat pas als er aanvragen hadden moeten binnenkomen.

Vier fouten komen telkens terug, en alle vier zijn te voorkomen voordat er iets gebouwd is.

De eerste is een pagina die te lang wordt. Boven de duizend woorden verliest scrollen zijn charme, en dan is er meestal al sprake van een tweede onderwerp dat een eigen pagina verdient.

De tweede is een springmenu dat op mobiel niet werkt. Ankerlinks in combinatie met een vaste kopbalk zetten de bezoeker vaak net verkeerd neer, waardoor de sectiekop achter de balk verdwijnt. Dit hoort getest, niet aangenomen.

De derde is een contactformulier onderaan en nergens anders. Op een lange pagina is dat de plek waar de minste mensen komen.

De vierde is beeldgewicht. Een one pager laadt alles in één keer, dus een pagina met tien ongecomprimeerde foto's is traag op mobiel, en juist daar komt het meeste verkeer vandaan. De drempels van Core Web Vitals zijn de norm om dat contractueel af te dwingen, en toegankelijkheid op niveau AA van WCAG 2.1 hoort in hetzelfde technische blok.

Je ontgroeit een one page website op een herkenbaar moment: je wilt iets toevoegen en er is geen logische plek meer voor, hoe je ook schuift. Dat is het signaal, en het komt bij groeiende bedrijven meestal binnen twee jaar.

Drie andere signalen wijzen dezelfde kant op. Je merkt dat klanten je tweede dienst niet kennen. Je wilt per plaats of per doelgroep gevonden worden. Of je gaat regelmatig publiceren, en een blog past niet op een one pager.

De overgang is geen weggegooid geld als de tekst goed is: die verhuist naar pagina's. Wat opnieuw moet is de opzet en de vormgeving van de nieuwe sjablonen, en de doorverwijzingen vanaf de oude ankerlinks. Onze gids over de bedrijfswebsite beschrijft hoe zo'n site er dan uitziet.

Wie die groei al ziet aankomen, kan hem voor zijn door meteen de tussenvorm te kiezen: één sterke hoofdpagina met twee of drie echte pagina's ernaast.