SaaS-website: welke pagina's een SaaS-bedrijf echt nodig heeft

Een SaaS-website is een site die een product moet verkopen dat je niet kunt vastpakken, aan mensen die het diezelfde middag naast drie alternatieven in aangrenzende tabbladen leggen en de keuze daarna intern moeten verdedigen tegenover collega's die de site nooit hebben gezien.

Daaruit volgt een paginalijst die geen ander type site heeft. Een prijzenpagina die eerlijk genoeg is om doorgestuurd te worden. Een prooftraject dat over activatie beslist voordat de onboarding begint. Een integratieoverzicht dat stilletjes tot de best bezochte delen van het hele domein behoort.

Deze gids behandelt die pagina's, wat de bouw kost en hoe je een bureau kiest, want de zoekresultaten daarover bestaan vrijwel volledig uit lijstjes die bureaus over zichzelf schreven.

Een bedrijfswebsite beschrijft een onderneming. Voor een SaaS-bedrijf volstaat dat niet. Een productwebsite moet het product demonstreren, het beprijzen en een manier bieden om het te proberen zonder met iemand te praten. Dat zijn drie taken die een brochuresite nooit heeft, en elk ervan voegt pagina's en techniek toe in plaats van tekst.

Het vergelijkgedrag wordt in briefings het meest onderschat. Wie software koopt zet jouw site naast twee of drie concurrenten en controleert dezelfde vier dingen: wat het doet, wat het kost, waarmee het koppelt, en of iemand met gezag het gebruikt. Een site die er drie beantwoordt en de vierde verstopt, verliest het tabblad.

Het tweede verschil is de houdbaarheid. Een bedrijfssite kan drie jaar ongewijzigd staan zonder onwaar te worden. Een productsite beschrijft iets dat om de paar weken verandert: schermafdrukken tonen een oude interface, de prijzenpagina noemt pakketten die niet meer bestaan, en het wijzigingslogboek stopt vorig kwartaal.

Voorbij de homepage is een productwebsite een verzameling pagina's die elk één evaluatievraag beantwoorden. De homepage eerst bouwen en deze als laatste is de gebruikelijke volgordefout, want vrijwel geen gekwalificeerd verkeer begint op de homepage.

• Een pagina per kerntoepassing, benoemd zoals de klant het probleem beschrijft en niet zoals het productteam de module noemt.
• Een pagina per belangrijke integratie, het goedkoopste gekwalificeerde verkeer dat er is en het onderdeel dat het vaakst als logoraster eindigt.
• De prijzenpagina, hieronder behandeld.
• Een proef- of demotraject met een eigen pagina, niet alleen een knop in de header.
• Een pagina over security en compliance met certificeringen, dataopslag en subverwerkers, geschreven om los doorgestuurd te worden.
• Klantverhalen met cijfers, bij voorkeur per segment.
• Documentatie en wijzigingslogboek, geïndexeerd en gelinkt vanaf de site in plaats van verstopt op een subdomein.

Voor een product in het middensegment zijn dat dertig tot vijftig pagina's vóór de documentatie.

De prijzenpagina is de best bezochte en meest bediscussieerde pagina. Sales wil een formulier, marketing wil cijfers, finance wil niets wat een onderhandeling vastlegt. De ervaring pleit voor iets publiceren, want wie de jaarkosten niet op een orde van grootte kan schatten haalt het product van de lijst voordat iemand mag verkopen.

Drie keuzes dragen de pagina. Hoe de pakketten heten, want de naam vertelt het snelst welke rij de jouwe is. Wat de meeteenheid is, aangezien per gebruiker, per verbruik en vast tarief verschillende denkmodellen oproepen en mengen iedereen in de war brengt. En of het enterprisepakket een bedrag of een contactroute toont, wat legitiem blijft zolang de pakketten eronder concreet zijn.

De mechaniek telt net zo zwaar: een maand/jaar-schakelaar die de besparing toont, een vergelijking die op een telefoon leesbaar is, en ergens een antwoord op wat er gebeurt als een klant een limiet overschrijdt.

Het prooftraject is het punt waarop webdesign ophoudt een ontwerpvraag te zijn en een productvraag wordt, en juist daarom blijft het tussen twee teams liggen. De pagina die een proef start hoort bij de marketingsite; wat er in de negentig seconden daarna gebeurt niet meer, en niemand is eigenaar van die naad.

Twee keuzes bepalen het. Of er een creditcard wordt gevraagd, wat het aantal aanmeldingen betrouwbaar verlaagt en de kwaliteit ervan betrouwbaar verhoogt. En of het eerste scherm na aanmelding uitkomt in een leeg product of in een staat met voorbeelddata, want op een leeg dashboard sterven de meeste proeven.

Voor producten die een demo vragen in plaats van een proef geldt dezelfde discipline voor het boekingstraject. Een formulier met elf velden vóór de agenda kost gesprekken.

Meet twee cijfers in plaats van alleen aanmeldingen: het aandeel proeven dat het activatiemoment bereikt en het aandeel demoaanvragen dat een gehouden gesprek wordt.

Integratiepagina's zijn het minst benutte middel in productmarketing. Wie zoekt op jouw product plus een tool die hij al gebruikt, staat aan het eind van zijn evaluatie, en een echte pagina die uitlegt wat de integratie doet en wat ze synchroniseert converteert veel beter dan een logo in een raster.

De regel is één pagina per integratie die ertoe doet, elk met een eigen blijvend adres en met uitleg van het mechanisme in plaats van een bewering over compatibiliteit. Tien echte integratiepagina's verslaan veertig logo's.

Documentatie hoort in dezelfde redenering. Publieke, geïndexeerde documentatie trekt zoekopdrachten aan die als probleem zijn geformuleerd en niet als productnaam. Haar achter een login houden schrapt dat kanaal, en dat is meestal een gemakskeuze.

Snelheid is op al deze pagina's zowel ranking- als conversiefactor; de Core Web Vitals zijn de drempel om in het contract te zetten.

Volgens de criteria van de norm ISO/IEC 27001, waarop zulke vragenlijsten leunen, controleren reviewers het bereik en de geldigheid van het certificaat in plaats van de bewering zelf. Bij alles wat aan bedrijven wordt verkocht doet een deel van de evaluatie mensen die de marketingtekst nooit lezen. Een securityreviewer, een privacyfunctionaris en een inkoper zoeken elk één document, en heeft de site dat niet, dan mailen ze een verkoper of schrappen ze de leverancier.

De pagina die hen tevredenstelt somt certificeringen op met bereik en datum, zegt waar data worden opgeslagen en verwerkt, noemt de subverwerkers en linkt de verwerkersovereenkomst zonder gesprek. Een vertrouwenspagina die stelt dat security serieus wordt genomen en een formulier aanbiedt, overleeft geen echte vragenlijst.

Toegankelijkheid hoort hier en niet in een technische bijlage, omdat ze bij inkoop van grote organisaties inmiddels wordt beoordeeld. Niveau AA van WCAG 2.1 is de norm waarnaar die vragenlijsten verwijzen.

Klantbewijs is de andere helft: genoemde logo's wegen zwaarder dan anonieme, cijfers zwaarder dan bijvoeglijke naamwoorden.

Volgens onze gepubliceerde prijzen begint een enkele pagina bij € 1.500 en een site van tien tot dertig pagina's bij € 4.500. Een productsite van dertig tot vijftig pagina's ligt boven die tweede schijf; met een klantomgeving, meerdere talen of gegenereerde integratiepagina's kom je boven € 12.000 uit.

Vier factoren wegen zwaarder dan het aantal pagina's. Het aantal sjablonen, want toepassingspagina, integratiepagina, klantverhaal en documentatiepagina zijn er vier. Wie de teksten schrijft, bij een technisch product de belangrijkste oorzaak van uitloop. Of documentatie in de scope zit of bij engineering blijft. En of integratiepagina's met de hand worden gebouwd of uit een databron gegenereerd, wat het verschil is tussen tien en tweehonderd pagina's.

Begroot het jaar erna apart: hosting, patches, nieuwe integratiepagina's en prijswijzigingen liggen op 15 % tot 20 % van de bouwkosten per jaar. Bedragen exclusief 21 % btw.

Zoeken naar een bureau levert vooral lijstjes op die bureaus over zichzelf schreven en waarin ze zichzelf bovenaan zetten. Bruikbaar voor namen, onbruikbaar om te oordelen. Vier vragen scheiden sneller, en alle vier horen schriftelijk beantwoord vóór ondertekening.

Hebben jullie een prijzenpagina gebouwd voor een product dat geprijsd is zoals het onze? Per gebruiker, per verbruik en vast tarief leveren verschillende pagina's op.

Zit documentatie in de scope of erbuiten? Die ene regel verklaart een groot deel van de prijsverschillen tussen ogenschijnlijk gelijke offertes.

Hoeveel sjablonen zitten in deze prijs? Het aantal sjablonen bepaalt de kosten, niet het aantal pagina's.

Wie schrijft de teksten, en wanneer? Bij een technisch product is dat de meest voorkomende oorzaak van uitgestelde livegang. Onze gids over de bedrijfswebsite vergelijkt de leverancierstypen uitgebreider.

Een productsite van dertig tot vijftig pagina's kost tien tot zestien weken tot livegang als de content op tijd komt, en zes maanden of meer als dat niet gebeurt. De bottleneck is bijna nooit de bouw. Het zijn productuitspraken, prijzen en securityverklaringen, die moeten worden goedgekeurd door wie erop wordt aangesproken, en die goedkeuringen lopen serieel.

Jouw deel van de lijst is kort: één persoon met beslisbevoegdheid, de paginalijst vastgesteld vóór het ontwerp begint, per pagina een benoemde tekstverantwoordelijke met datum, het prijsmodel bevestigd door wie de omzet draagt, de securitygegevens bevestigd door hun eigenaren, en klanttoestemmingen vroeg aangevraagd omdat juridische afdelingen traag zijn.

Het deel van de leverancier omvat structuur, sjablonen, uitvoering, meting, toegankelijkheid en de technische pagina's. Een leverancier die bij het tweede gesprek niet heeft gevraagd hoe jouw product geprijsd is, begroot een bedrijfssite met productschermen.

Plan de livegang niet in de week van een financieringsbericht of een grote release.

Hoe dit er op een echt product uitziet, laat onze case study over B2B website design zien, inclusief de Lighthouse-scores bij de lancering.